Als je vooraf op Google Maps gaat piepen weet je dat er jou een spectaculair landschap wacht om naar Cortijo La Haza te rijden. Honderden groene stipjes vormen een vast patroon van lijnen en leiden naar een oase van rust. Cortijo La Haza ligt verborgen tussen de olijfgaarden, net ten zuiden van het meer van Iznájar. Het is een paradijsje in een 250-jaar oude traditionele olijfboerderij die is omgetoverd tot een B&B met 6 kamers. Blikvanger is zeker de prachtige infinitypool met zoutwater die volledig in het landschap is opgenomen. Met blauwe en groene tegeltjes: het blauw van de lucht, het groen van de olijfbomen. Vanaf het zwembad zie je zelfs de besneeuwde Sierra Nevada.
De spraakwaterval van Iznájar
Maar het is vooral de keuken van Patriek die hier hoge toppen scheert. En de gastvrijheid van Bernadette doet je al na één seconde thuisvoelen. Ze is een echte spraakwaterval. Zo eentje van het niveau Fuente de los 100 Caños in Villanueva de Trabuco. Een attractie in de buurt die je zeker eens moet bezoeken als er wat regen gevallen is in Andalusië.
Deze bron bestaat uit meer dan 100 fonteintjes die het water kanaliseren dat van de imposante kalkstenen rotswanden stroomt waaruit de Sierra de San Jorge bestaat en waaruit de Guadalhorce ontstaat die tot in Málaga stroomt. En natuurlijk is ook het stuwmeer dat achter de heuvel van de cortijo ligt een verfrissende attractie tijdens de zomermaanden.
Olijfolie voor het vuur, boter voor de smaak
Bernadette is nog stewardess geweest bij Royal Jordanian, spreekt vlotjes haar talen en houdt er dus van om met mensen te tateren. En ze met haar persoonlijke service in de watten te leggen. Haar man runde een hotel in Brugge en werkte net als Bernadette ook voor Eurostar. Ze maakten hun carrière als trein- en dutymanagers bij de spoorwegen niet af en namen één van de eerste b&b’s in Iznájar over.
De stille kracht in de keuken
Patriek is wat meer de stille kracht die in de keuken zijn volle sterkte laat zien. Hij tilt Spaanse marktproducten naar een hoger niveau door er een internationale toets aan te geven met Bourgondisch karakter. Zo gebruikt hij graag olijfolie voor de hitte en boter voor de smaak. Er is een periode geweest dat het koppel 7/7 een avondmenu verzorgde maar dat is nu teruggeschroefd naar 5 avonden per week.
De vingers en duimen van de sauzenman
Dan worden de gasten verwend met een verrassings-driegangenmenu. Het eerste gerechtje is er meteen boenk op. Er komt een duo chipirones op tafel geschoven. Als kind gaf ik vroeger mijn zakgeld uit om op het strand van Altea stiekem (zonder dat mijn ouders het wisten) een portie chipirones te bestellen met een flinke kwak aioli. Maar Patriek verrast mij vandaag met een garnalenvulling waarmee hij de inktvis opwaardeert. En de look verstopt hij in de tomatensaus.
“Ik ben een sauzenman,” is zijn korte en bescheiden antwoord op het compliment dat ik hem geef. Het voorgerecht is om duimen en vingers af te likken. Zo’n moment waarop je een stukje brood mist. Maar Patriek heeft dat wijselijk niet op tafel gezet want er volgt nog een copieuze portie rundswangen.
Met champignons en boontjes. Want Spanjaarden vergeten al te vaak de groenten op het bord. Ik wil niet weten hoeveel boter Patriek in de bieslookpuree heeft gedraaid want vandaag tellen we geen calorieën.
Dag zonder calorieën
Bernadette doet dat dan maar in onze plaats wanneer ze het dessert aankondigt. Een chocopotje met vers geklopte slagroom en voor de internationale toets een scheut Schotse whiskylikeur van Drambuie. Past perfect bij de Spaanse appelsienen die het toetje helemaal afmaken. “En slechts één calorie,” declameert Bernadette met een uitgestreken gezicht waarop alle gasten met hun volle buik schudden van het lachen. In de keuken staan nog 3 grote schalen citroenen die gepeld moeten worden maar niemand gaat hier met een zuur gezicht van tafel. Met die zelfgekweekte citroenen maakt Patriek elk jaar een overheerlijke limoncello. De laatste fles van vorig jaar wordt gekraakt en loopt zoet naar binnen bij de gasten. En dan moet het beste nog komen: de eindafrekening brengt een ode aan de Spaanse menu del día en is net als Patriek zeer bescheiden. Voor 30 euro keren we tevreden terug.
Als je in de buurt bent mag je hier ‘s avonds om 20.30 uur mee aan tafel schuiven. Mits er plaats is en je moet wel vooraf reserveren.
Foodie+
De buffetten en avondmenu’s van Patriek zijn om duimen en vingers van af te likken.
